De Kleurcode van Weerstanden
In de regel hebben we niet zo'n probleem met de kleurcodering van weerstanden uit de E12-reeks, (1 - 1,2 - 1,5 - 1,8 - 2,2 enz.). Twee ringen voor de waarde, een derde als vermenigvuldiger (of het aantal nullen wat er achter komt) en een vierde die de tolerantie weergeeft.
Er zijn echter ook weerstanden met tussenliggende waarden (E24-reeks of hoger) en dan redden we het niet met vier van die ringen. Maar ook dan geldt dezelfde codering, al nemen we nu de eerste drie ringen voor de waarde, de 4e als vermenigvuldiger en de 5e voor de tolerantie.
Let er op dat de "tolerantiering" niet noodzakelijkerwijs goud- of zilverkleurig hoeft te zijn en dat deze twee kleuren ook als vermenigvuldiger worden gehanteerd (de komma in dat geval dus een of twee plaatsen naar links verplaatsen).
We "lezen" de waarde vanaf het uiteinde waar de ringen het dichtst
bij elkaar liggen. En daar begint de ellende. Steeds vaker zien we dat de
ringen volkomen symmetrisch op de weerstand zijn aangebracht. Daarbij nog
een toegepaste ondergrondkleur die het verschil tussen bijvoorbeeld rood
en bruin verdoezelt en zelfs een vergrootglas biedt dan weinig soulaas.
In geval van twijfel: Ohmmeter uit de kast!